kanoleut.nl

een kleine en gezellige groep enthousiaste Twentse kanoërs...

Verhalen

Zaterdag 6 januari 2007

Snerttocht 2007 - die wil geen donateur meer missen!

door: Peter Weekenstroo.

We kunnen ons verheugen op steeds meer belangstelling: 16 mensen varen mee en nog meer die van de steeds beter verzorgde nieuwjaarsmaaltijd komen genieten. Kortom: we mogen concluderen dat de snerttocht steeds beter wordt!

Ondanks de zeer matige weersvoorspelling (regen en regen), was er een grote opkomst! Zo rond half twee kwamen de auto's van de verschillende donateurs onzer stichting uit diverse windrichtingen aangesneld. Menigeen had nog een gaatje weten te persen in het volle schema van de gebruikelijke bezigheden op zaterdag. Zou de vermaarde erwtensoep hiertoe een niet onverdienstelijke bijdrage leveren?

Voor de deur waar Ico zijn buitensportbedrijf uit oefent (en mag blijven uitoefenen) was het een drukte van belang. Er werd driftig handen geschud en alles wat wenselijk is ging over en weer. Al vrij snel ging menigeen zijn of haar voorbereidingen treffen om de boot en uitrusting gebruiksklaar te maken. Ik had mijn waterdichte zak vergeten en moest het dus stellen zonder handschoenen en hoofddeksel. Dit laatste probleem wist Edu prima te tackelen door een vilten “Napoleonhoed” te verstekken die hij op één van zijn reisjes uit Rusland had meegenomen. Hij wou bovendien beweren dat zo’n hoed zelfs in de sauna aldaar wordt gedragen, hetgeen ik mij niet kan voorstellen.

Op de vraag: “Welke kant gaan we op? Een rondje linksom of een rondje rechtsom?” was deze keer meer eenheid dan vorig jaar. Toen ging ieder die kant op die hem of haar het beste uitkwam. Net toen we gezamenlijk zouden vertrekken kwam er nog een laatkomer aangesneld: Ko & co. Voor wie Ko niet kent: Ko probeert al sinds de oprichting van Kanoleu”t” lid te worden van onze club. Maar aangezien wij een stichting zijn met donateurs, zal hij het geld geheel vrijwillig moeten over maken. Hij krijgt geen rekening of deurwaarder als hij vergeet te betalen. Het is een vrijwillige bijdrage en om de één of andere redenen zit hem daar nou de moeilijkheid (denk ik). Maar goed zo af en toe laat Ko toch zijn gezicht weer eens zien en sinds kort heeft ie de liefde ontdekt: dus nu is het Ko & co! Zie het gelukkige paar op de foto! Dan wordt je weer helemaal warm van binnen en wordt het wachten in de kou weer enigszins vergoelijkt.

Na het gebruikelijke rondje van een stukje stroomafwaarts Bornsebeek, een nieuwjaarsduik op eigen wijze van de blaasstuw, dan vervolgens stroomopwaarts de Lolee op. Via wat geworstel (m.n. van Wim en Melle) op de plek waar de oude Bornsebeek d.m.v. een vistrap in de Lolee komt zijn we tot aan landgoed het Weleveld gekanood alwaar we van de oude in de nieuwe Bornsebeek terecht zijn gekomen. En zo was het rondje rond kwart na vieren weer rond.

Ico had zo z’n best gedaan ons warm te ontvangen. De vuurkorf was al ontstoken, maar iedereen was druk in de weer om zijn of haar boot op te laden nu het nog licht was en zo snel mogelijk de kanokleding te verruilen voor wat drogere kledij. Slechts een tweetal rokers zochten de walmende vlammen van de korf op om ongestoord mee te doen aan de overbodige productie van koolmonoxide. De meeste gingen toch gauw naar binnen omdat de beloofde regen niet langer uitbleef. Hier stond de snert al lekker te pruttelen en alras werden we uitgenodigd om plaats te nemen aan de lange tafels die zelf voorzien waren van witte tafellakens (of was het damast?) en luxe bolletjes, roggebrood met plakken gerookt spek en kaas. Ook was de plek waar gegeten werd nog aangenamer. Lag dit aan het weer of had Ico nog beter geïsoleerd? Misschien wel beide. De jaarlijks terugkerende snerttocht wordt zo langzamerhand een traditie die geen donateur meer wil missen!

Uitgebreide fotoreportage zie: hier .
Terug naar het overzicht van alle verhalen